ورود مراسم «کرپ زنی» به عزاداری گیلانیان را منسوب به مرحوم محمد ابراهیم غبرائی (متخلص به فانی) میدانند که اواخر قرن ۱۲ هجری شمسی در سفر به کربلا این نوع ویژه عزاداری را دید و در بازگشت به شهر خود (لاهیجان) ریتمهای جدیدی برای آن ابداع کرد و مرثیههایی به زبان فارسی برای آن سرود و آن را در عزاداریهای محله «شَعربافان» این شهر به اجرا در آورد.
«کَرپ» استوانهای چوبی به وزن ۴۰۰ تا ۶۰۰ گرم است که به دونیم تقسیم شده و هر نیمه به وسیله تسمهای چرمی در کف دست جا میگیرد.
کرپ زنان که نیمههای این استوانه چوبی را در دو دست خود میگیرند، با ضرب آهنگی خاص در حالیکه خم و راست میشوند، این دو تکه چوب را در زیر پا و پشت سر خود به هم میزنند.
ضرب آهنگ برای به صدا در آوردن «کرپ» توسط مرثیه خوانها تنظیم شده که کرپ زنان بر اساس آن حرکات را انجام داده و به مرثیه پاسخ میدهند.
این رسم در گیلان روز عاشورا و در محله «شَعربافان» لاهیجان اجرا می شود.
منبع: خبرگزاری مهر
